Perfectionistisch? Is dat iets vrouwelijks, of wat?

Geschreven door Mirjam Windrich
zaterdag, 31 december 2011 10:52

Veel vrouwen schijnen er genoegen in te scheppen te zeggen dat ze perfectionistisch zijn. Om daar vervolgens klagend aan toe te voegen dat ze het daarmee zichzelf wel moeilijk maken.

Dat perfectionisme heeft vaak autistische trekjes. (Nu we toch te pas en te onpas alles en iedereen autistisch of ADHD’er noemen, mogen wij ook wel een duit in het zakje doen.) Autistisch in die zin dat dat perfectionisme geheel en al een innerlijk gebeuren is, zonder dat erover enig overleg met de buitenwereld, of enige connectie daaromtrent plaatsvindt.

Eindeloos pielen om de mascara goed op de wimpers te krijgen. Het dekbed rechttrekken tot het uit elkaar scheurt. Een rapport schrijven dat eigenlijk de AKO-Prijs zou moeten winnen. Seks bedrijven alsof je Xaviera Zelve bent. Het feestje zo volledig organiseren dat je er niet alleen blut, maar ook zwaar overspannen van raakt. De druk is hoog, de naar binnengekeerde hysterie ongekend.

De criteria voor dat perfect zijn, stellen de vrouwen zelf op. Er is overigens ook niemand die klaagt als het niet klopt, want niet alleen valt dat niemand op, een ander kent de criteria niet. Want die zijn geheim. Persoonlijk. Eigen. Individueel. Want je bent gewoon jezelf als vrouw, enzovoort.

Dat perfectionisme is aldus niet alleen een volstrekt ongrijpbaar maar allesbehalve mysterieus gebeuren, je maakt het er niet alleen jezelf, maar ook de ander moeilijk mee. Want uiteindelijk blijft het geklaag het langst hangen.

Wat te doen? Geniet van de mooie mascara en de sierlijke bewegingen om dat op je wimpers te krijgen. Geef het dekbed een aai, in plaats van een ruk. Hou dat rapport zakelijk en concreet en schrijf ‘s nachts een gedicht. Dan hoef je ook Xaviera niet na te doen. Zet voor het feestje alles neer wat jij lekker vindt en wel zo dat je er na aanvang niets meer aan hoeft te doen, behalve meefeesten. Brand een kaars voor je hysterie en blaas ‘m uit.

Studiefinanciering afschaffen?

Geschreven door Mirjam Windrich
donderdag, 29 december 2011 11:09

Het is dat de consequenties ervan voor velen echt schadelijk zijn, anders zou ik spontaan in lachen uitbarsten bij nu weer dit plan van het kabinet. Om de basisbeurs voor studenten af te schaffen. Terug naar het jaar nul, terug naar alleen studiemogelijkheden voor de rijkeren, zoals iemand al twitterde.

Maar is dat wel zo? Je kunt er ook zonder meteen moord en brand te gillen ook even over nadenken. Want ja, het bezuinigen kan ook op andere zaken, en daar ben ik ook voor. Er is een groot verschil tussen arm en rijk aan het ontstaan en dat kan nog wel eens huiveringwekkende gestalten aannemen als men zo doorgaat.

Studeren is een hoofdstuk apart. Iedereen moet het kunnen, is het adagium. De vraag is of iedereen het kan. En daarop is het antwoord van hogescholen en universiteiten niet dat iedereen goed gescreend wordt, of dat de persoonlijke begeleiding verbeterd wordt. Of, om maar wat te noemen, de didactische skills van de docenten flink opgepoetst, nee. Men wil aantallen studenten, en wel zoveel mogelijk, dus het niveau van de opleidingen gaat omlaag en de beoordelingen worden soepeler. Het onderwijs wordt sowieso wat hapsnapperig, zo heb ik meegemaakt dat de godganse geschiedenis van de Islam in een powerpointje wordt gekwakt en de docent heel snel ging praten om de eigen presentatie te kunnen bijbenen. Dat is ook nog eens ontzettend zonde van al het werk, alle ervaring en wijsheid van deze docent en dan heb ik het over een hoogleraar die dag en nacht werkt, ook om haar positie zeker te kunnen stellen. En verder durf ik erom te wedden dat de meeste mensen die het vak volgden, er nu nauwelijks meer iets van kunnen reproduceren. Dat, terwijl je voor het tentamen ALLES uit je hoofd moest kennen.

Het is maar een voorbeeld. Komt nog bij dat niet alle studenten naar de universiteit gaan om kritisch en analytisch te leren denken, laat staan dat zij zich willen verdiepen in de een of andere methodologie of baanbrekend onderzoek willen doen. Het moet vooral leuk zijn en daarna zie je wel weer wat je gaat doen. En trouwens, niemand doet na zijn studie meer het werk dat in het verlengde daarvan had kunnen liggen. Een mens heeft tegenwoordig niet een, maar meerdere carrières.

Ik wil maar zeggen: er is nog veel meer om over na te denken als het gaat om studiefinanciering. Want wat financier je er eigenlijk mee? Afschaffen is zoals zoveel acties van dit kabinet weer lekker snel door de bocht. Of zal dat te maken hebben met het belabberde intellectuele niveau van onze volksvertegenwoordigers zelf?

Outside-in denken, omdenken, Out of the Box....

Geschreven door Mirjam Windrich
maandag, 26 december 2011 10:16

Veel methodieken in coaching, therapie en andere hulpverlening zijn gebaseerd op ervaringen in het verleden, dus op eerdere pogingen om mensen te helpen de vragen in hun leven te beantwoorden. En als het gaat om de omslag van het gesprek-aan-tafel naar het online werken, is dat veelal nog steeds het geval. Want waarom zou het resultaat anders zijn als je iets online zegt of vraagt, als het in het persoonlijke gesprek ook werkt? Juist omdat alles verandert zodra je het online doet. Dat geldt ook voor winkelen, voor omgaan met je vrienden, voor lezen in het algemeen, voor de wijze waarop je informatie zoekt en verzamelt.

Op zoek naar je geloof

Geschreven door Mirjam Windrich
dinsdag, 20 december 2011 17:41

We zijn religieuzer dan we denken, zo blijkt uit diverse rapporten van de afgelopen jaren. Nu is er een mooi nieuw boekje uitgekomen dat gaat over mensen die het er liever niet over hebben, maar welzeker religieus of zo je wilt spiritueel zijn. Maar als je hen vraagt: waar geloof je eigenlijk in, doen zij er het zwijgen toe.

Mindfulness of slaapwandelen

Geschreven door Mirjam Windrich
zaterdag, 17 december 2011 13:00

In alle bladen heeft het al eens gestaan, het onderwerp mindfulness. Redacteuren doen een cursus, interviewen gewone mensen en sterren en het fenomeen wordt in eerste instantie beschreven als equivalent van 'opmerkzaamheid'. Niets nieuws onder de zon, aan de oostzijde van onze wereld is mindfulness dagelijkse kost omdat het ingebed is in de meeste religies, en dus ook in alle culturen. Denk daarbij in de eerste plaats aan het Hindoeisme (een verzamelnaam voor voornamelijk uit India afkomstige tradities) en het Boeddhisme (ook oorspronkelijk uit India). Dus reken maar dat er meer dan 500 jaar voor Christus ook al volop gemediteerd werd.

<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
Pagina 1 van 21